- İlçeye yeni bir Kaymakam atanır. Hulusi Kentmen tipinde babacan, sohbeti seven, insanları ve doğayı seven, kedileri ve kuşları daha da seven yeni bir Kaymakam.
-
Yeni gelen Kaymakamımız günlerden bir gün;
Esnafların ve Sanatkârların temsilcilerini makam odasında demli çaylar ve köpüklü kahveler eşliğinde ağırlar.
Yeni Kaymakam, bahçeye inen kuşlar ve Hükümet Konağı'nın çatısında barınan yabanî güvercinler susuz kalmasınlar diye iki suluk yaptırdığını söyler.
Hükümet Konağı'na gelirken bahçede sacdan ve profilden imal edilen, içinde temiz su bulunan "SULUK" yazılı tekne şeklindeki suluğu gören esnaf temsilcilerinden Aydın Bey söz alır:
— Kaymakam Bey, yaptırdığınız suluklardan birini bahçede gördüm; çok güzel olmuş. Ötekisi nerede?
- Toptepe Gazinosu' nun girişine yakın bir yerde.
– Kaymakam Bey çok iyi düşünmüşsünüz. Affınıza sığınarak bir şey diyeceğim.
– Söyle söyle. Çıkar ağzından baklayı.
– Hükümet Konağı şehir içinde. Çevredeki insanlar, buraya gelip gidenlerin hemen hemen hepsi okur yazar. Konağın çatısındaki güvercinler bile, yazmasalar da mutlaka okumuşlukları, söylenenleri dinlemişlikleri vardır.
– Eee... Ne demek istiyorsun? Açık konuş hele.
– Toptepe'deki gazino kırsalla bitişik bir yer. Oradaki kuşların okuyup yazmaları yoktur. Gazinoya biraz uzak yerdeki “Kuş Suluğu” yazısını okuyamazlar, ya susuz kalırlarsa?
Kaymakam Bey dâhil herkes bu espriye gülmeye başlar.
Kaymakam Bey, yeter susun anlamında elini kaldırır. Herkesin gülmesine bir son verir
– Aydın Bey... Bir ay sonra Ramazan ayına giriyoruz. İftar zamanı her gün top patlayacak, kuşların hepsi uçup kaçacak. Sonra gelip aynı ağaçlara tüneyecekler.
Üstünde yazı olsun olmasın suluklardan su içecekler.
Şehir içi , kırsal farketmez. Sulukların kurulduğu günden beri her şeyin farkındalar. Bir kartal avını yükseklerden nasıl takip ediyorsa, yiyeceğini nasıl buluyorsa suyunu da bulur.
İnsanımıza mesaj vermek istedim, işte o kadar...